Er is geen lot, buiten dat, wat we zelf sturen.
Maar omdat we zelf niet kunnen weten waarheen we het sturen,
zijn we blind wat onszelf betreft, nietwaar?
De ouders van een dood
kind, de immigrant, de filosoof en de
echtgenoot, de moeder, de dochter, de verloofde, de zelfmoordenaar en
de toeschouwer; allemaal kunnen ze zichzelf en de wereld slechts
bekijken vanuit één perspectief, met alle consequenties
van dien. De
wereld blijkt niet maakbaar maar onbetrouwbaar; daders zijn
slachtoffers en omgekeerd. Iedereen probeert zijn onschuld te bewaren,
maar raakt verstrikt in onvervulbare verlangens.
Dea Lohers tekst dient als uitgangspunt voor een mozaïekvoorstelling waarin uit verhaal, beeld en performance de vertwijfeling van de personages opdoemt.
Dea Lohers tekst dient als uitgangspunt voor een mozaïekvoorstelling waarin uit verhaal, beeld en performance de vertwijfeling van de personages opdoemt.
 |
 |
 |
waar en wanneer
14, 15 en 16 januari 2009, De Engelenbak, Amsterdam
23 en 25 januari 2009, Witte Theater, IJmuiden
| wie Regie: Lorentine van Tijn Coaching: Ria Marks Productie: Anneke Leene Choreografie: Yvonne van den Akker Vormgeving en licht: Jasper Rijsdijk Grafische vormgeving: Ninet Kaijser, Victor Le Noble Fotografie: Ingelise van Tijn, Jasper Rijsdijk |
Spel: Eva de Jong Ninet Kaijser Stefan van der Kist Bouke Krom Heidi de Krom Susanne van der Werf |
Deze productie werd mede mogelijk
dankzij bijdragen van het Amsterdams Fonds voor de Kunst en de
Gemeente Velsen.